Zasady

Gdyby zdarzyło się kiedyś stanąć na krańcu świata zapewne poświęcimy choć kwadrans na zachwyty. W końcu trzeba zadośćuczynić patosowi. Jednak ile można tak stać w odrętwieniu? Sięgasz po papierosa, strzepujesz kurz z ramion i ruszasz dalej. Lepiej zanadto nie wierzyć kartografom… Granice to alibi dla lękliwych. Każdy kres jest do przezwyciężenia, a ostateczność to zasłona dymna, za którą kłębią się zupełnie nowe idee. Kosmos rozpiera jego własna energia, pożera on swoje granice, wzdyma się i bulgocze. Chcemy to koniecznie zobaczyć, dlatego podążamy ślad w ślad za kosmosem, gonimy jego ekspansję, zuchwale! Niechby w głowie huczało, a płuca brała rozedma. Działamy w przestrzeni bez barier, reszta niewarta uwagi.